05 mei: B & B - Brussel Bark


 de bark BR.15584.B

bij een foto van Filip Van Zandycke

(gedicht geschreven door Serge van Duijnhoven)

 

     De bark BR.15584.B

 
Hier ligt hij dan de bark

Die niet meer varen wil

Voor Pampus op de schuinkant

In de schaduw van een Lakense kaai

 

Schuchter in een hoekske weggedrukt

Het geraamte van wat eens toch echt

Een stoere sloep moet zijn geweest

De bark die zelve alle hoop allang

 

Heeft laten varen, enkel nog wacht

Op de even barse als barbaarse

Stuurmanshand van het verval

Een prooi die gelokt werd in een val

 

En niet in staat was tijdig weg te komen

Een karkas dat passanten hooguit nog

Laat mijmeren van een era

Toen het nog dienst deed als volwaardig

 

Vaartuig van een of ander legendaire

Peddelkampioen of de miraculeuze

Ontsnappingssloep van een semi-

Delinquente vaartkapoen

 

Oude loodsen, smederijen, sloperijen

En aftandse fabrieken kijken lankmoedig

Toe hoe de elementen hun klauwen

Om de vijzen dauwen van de werkelijkheid

 

En de Tijd in roestige factoren

De glorie van verloren dagen

Laat ontbinden in de olfactoren

Van het schemerend verval

 

Hoor het fluiten van de wind door het gebinte

Word de zang gewaar van een verloren Lorelei

Fixeer de schaduw en het licht en tel

De brokken die zich op het HoedGekruide

 

Printpapier aaneen laten lijmen

Tot een gestold moment van reconstructie

Een droom die zich via deze prent

In onze hoofden weer aaneen laat smelten

 

Tot even sublieme als hardnekkige illusie

Zie hem hier liggen, deze bark

En bedenk hoe dit gehavende skelet

Nog steeds het raamwerk vormen kan

 

Voor een iele ark in ieder van ons

Die redding brengen kan

En rechtroeien wat krom

Als heel de stad rondom

 

Zal zijn vergiftigd en vergaan ...

 

Serge R. van Duijnhoven

Ter gelegenheid van de opening van " stuurloze rondvaart "

5 mei 2014

 

 

 

FranÁais English Nederlands
HoedGekruid
< Naar Boven >